Zakupy

13.

- Wow! Serio?! - krzyknęła Alice z kubkiem w ręku - Zrobił takie coś?

Pokiwałam głową.

- Boże jakie to romantyczne! - piszczała Amanda a ja brałam kolejny łyk gorącej czekolady.

- Czyli jesteście ze sobą oficjalnie? - spytała Alice.

- Nie wiem...

- Jak to nie wiesz?

- No po prostu nie ustaliliśmy tego...

- Tsa...

- A tak w ogóle po co przyszłyście?

- Coo przerwałyśmy ci całowanko z Lou? - powiedziała zgryźliwie Amanda a ja spiorunowałam ją wzrokiem.

- No przyszłyśmy się spytać czy jutrzejsze zakupy są aktualne?

- To nie mogłaś napisać smsa?

- No mogłam ale ty nie zawsze odpisujesz a poza tym taki spacer dobrze nam zrobi - zaczęła się tłumaczyć.

- Hah, tak kakało też wam dobrze zrobi - zaśmiałam się - No dobra...to o której  jutro idziemy do centrum handlowego?

- Może tak o 15:00?

- No dobrze

- Dobra to my już lecimy bo przed 22:00 musimy być w domu.

- Czyli nie zostaniecie na noc?

- Niestety nie możemy, wiesz jutro szkoła itd.

- Ok, zostawiacie mnie samą w tym wielkim domu - zachichotałam.

- Zaproś Louisa na pewno nie będziecie się nudzić - powiedziała Amanda zakładając płaszcz a ja szturchnęłam ją w ramie.

- Ała! Dobra do zobaczenia!

- Pa pa!

Gdy zamknęłam drzwi postanowiłam wziąć kąpiel i iść spać, po drodze dostałam jeszcze smsa od Liama:

,, Hej, wpadniesz na imprezę w następną sobotę?"

,, Hmm, czemu nie? Na pewno będzie fajnie!" - odpisałam mu że z chęcią wpadnę.

Następnego dnia rano trochę zaspałam więc szybko się ubrałam i pobiegłam do szkoły. Trochę spóźniona i zdyszana weszłam do klasy, Alice jak zwykle czekała na mnie z uśmiechem na twarzy.

- Co śniłaś o Louisie że zaspałaś?

- Zamknij się! - odpowiedziałam wesołym głosem.

- Już nie mogę się doczekać popołudnia!

- No ja też, będzie super! - odpowiedziałam.

Nagle usłyszałyśmy głos pani:

- Dziewczęta nie rozmawiajcie!

Po skończonych lekcjach skierowałam się z dziewczynami w stronę centrum handlowego i gdy byłyśmy w połowie drogi dostałam smsa od Louisa:

,, Gdzie jesteś?"

Szybko mu odpisałam:

,,Idę z dziewczynami kupić sukienkę na bal :)" i w tym momencie usłyszałam pisk opon i trąbienie auta a następnie poczułam lekkie uderzenie w biodro, upadłam na ulice (pisząc smsa nie zauważyłam że zeszłam z chodnika) a telefon wypadł mi z ręki i rozleciał się na części a szybka się zbiła.

- Selly! Wszystko ok? Nic ci nie jest? - dopytywały dziewczyny.

- No wszystko w porządku, tylko mam rozwalony telefon i bolące biodro - mówiłam podnosząc się z ulicy.

Z auta wyskoczył dość młody mężczyzna i zaczął na mnie krzyczeć.

- Dziewczyno, gdzie ty masz oczy?

- J-ja przepraszam

- Zjeżdżaj mi z ulicy!!

Szybko przebiegłyśmy na drugą stronę.

- Wiesz kto to był? - zapytały.

Pokiwałam głową że nie.

- To był ojczym Louisa!

Nie wiedziałam co powiedzieć więc ruszyłam w stronę centrum handlowego.

,, Ojczym Lou prawie mnie przejechał! I rodzice mnie zabiją za ten telefon!" ale postanowiłam teraz o tym nie myśleć.

Wchodząc  przez wielki drzwi obrotowe jeszcze trzęsły mi się ręce i nogi. Skierowałyśmy się prosto do McDonald'sa coś zjeść. Po skończonym posiłku poszłyśmy do sklepów i zaczęłyśmy przeglądać przeróżne sukienki, było ich dużo. Zwiedziłyśmy bardzo dużo sklepów i po kilku godzinach chodzenia i przebierania w sukienkach ( po czym bardzo bolały ręce i nogi) znalazłyśmy wymarzone sukienki. Ja wybrałam długą białą sukienkę aż do ziemi z wcięciem i kryształami na dekolcie a do tego czarne wysokie szpilki i czarna kopertówka, a strój uzupełniały diamentowe kolczyki i cienka srebrna bransoletka. Była prześliczna!  Za to Alice miała czarna asymetryczną sukienkę z przodu do połowu ud a tył miała do połowy łydek, była bez ramiączek wybrała do tego złote szpilki i złotą biżuterie a Amanda Granatową asymetryczną sukienkę na ramiączkach i miała duży trójkątny dekolt i w pasie duży czarny pas ozdobiony kryształkami, do tego miała botki i czarne kolczyki z krwistoczerwoną ozdobą. Postanowiłyśmy iść do przebieralni i je przymierzyć.  Przebierając się powiedziałam dziewczyną że wyjdziemy jednocześnie z przebieralni, policzyłyśmy więc do trzech, otworzyłyśmy drzwi i wyszłyśmy, wszystkie byłyśmy zachwycone i zaczęłyśmy się komplementować. Po krótkiej chwili  usłyszałyśmy  ironiczny śmiech, popatrzyłyśmy w stronę regałów, między nimi stała Suzan, miała w ręku czerwoną sukienkę (chyba trochę za mała jak na nią).

-czego chcesz? - warknęłam.

- No, no jakie brzydkie sukienki, ładniejszych nie było? Ahh nie mądra ja na was wszystko wygląda brzydko! Szkoda! - mówiła nadal się śmiejąc.

- Spadaj stąd ty wredna suko! - krzyknęła Alice a za regałów wyszły jeszcze dwie koleżanki Suzan. Gdy tak stałyśmy i patrzałyśmy się na siebie z pod łba przyszła ekspedientka sklepu.

- Jakiś problem?

- Nie, nie ma żadnego problemu.

Sprzedawczyni popatrzała się to na nas to na grupkę Suzan.

- Kupujemy te sukienki - powiedziałam.

- Dobrze, zapraszam więc do kasy.

Weszłyśmy z powrotem do przebieralni i założyłyśmy swoje ciuchy. Wychodząc nie zauważyłyśmy w pobliżu grupki Suzan. Zapłaciłyśmy za ciuchy i postanowiłyśmy wrócić do domów przez park. Gdy szłyśmy rozmawiając i chichocząc w oddali dostrzegłyśmy ognisto rude włosy, wiedziałyśmy że to Suzan więc chciałyśmy do niej podejść i wygarnąć co o niej myślimy. Podeszłyśmy po cichu i tak to rzeczywiście była Suzan, ale co ona wyrabiała?

- Alice, Selly...Cz-czy ona...tez to widzicie? Czy ona właśnie całuje się z dziewczyną?! - wyszeptała Amanda.

Ja i Alice stałyśmy z otwartymi ustami , po pewnym czasie wydukałyśmy że tak.

- To będzie sensacja w szkole! Co ja gadam to będzie sensacja na całe miasto! Wszyscy tutaj znają Suzan!

- Szybko róbcie zdjęcia! - powiedziała Alice wyciągając telefon.

- No coś ty zgłupiała? Takie zdjęcia mogą jej zrujnować reputacje! Będą rozmazane i będą plotki a my tego nie chcemy...więc zrobimy zdjęcia dobrym aparatem - i sięgnęłam do torebki po aparat i zrobiłam kilka zdjęć Suzan całującą się z inną dziewczyną.

Po zrobieniu fotek cicho się wycofałyśmy.

- To co z tym teraz zrobimy? Może plakaty? Albo ulotki? A może wyślemy wszystkim? - zasypywała pomysłami Amanda.

- No jeszcze nie wiem, zastanowimy się jutro - odparłam.

- A może umieścimy je w internecie? Cały świat zobaczy! - dopowiedziała Alice

- Przecież wiemy jaką ma religijną rodzinę - powiedziała Amanda bardzo wrednie.

- Dobra, zobaczymy jutro - odparłam.

Po dłuższej rozmowie na temat nowo odkrytej sensacji musiałyśmy się rozstać i iść do domów.

- Umowie nas jeszcze do kosmetyczki i fryzjera! - krzyknęła z dali Alice.

- Ok!!! - odkrzyknęłyśmy.

W domu zadzwoniłam z telefonu domowego do rodziców i opowiedziałam co się stało z moją komórką, przez chwile w słuchawce panowała cisza po czym rodzice dali mi kazanie na temat bezpieczeństwa i że mam na siebie uważać (chyba byli zdenerwowani). Powiedzieli że w drodze powrotnej kupią mi nowy telefon. Gdy skończyłam rozmawiać i pożegnałam się z mamą i tatą poszłam oglądać telewizje.