Tatuaż

23.

Było południe a ja nadal leżałam i myślałam. Powoli wszystko zaczęło do mnie docierać. ,,Może jednak powinnam z nimi porozmawiać?". Moje rozmyślania przerwał dźwięk dzwoniącego telefonu, ściszyłam muzykę i odebrałam.

- Słyszałaś? - krzyknęła do słuchawki Alice.

- Nie...co się stało? - Alice zawsze wiedziała wszystko jako pierwsza i znała najnowsze i najświeższe ploteczki.

- Podobno u Amandy stwierdzono zaburzenia psychiczne czy coś w tym stylu i odesłali ja do psychiatryka na leczenie.

- A co z procesem? Ma przecież zarzut za próbę zabójstwa...

- Nie wiem...może po leczeniu odbędzie się proces albo uznają że była niepoczytalna.

- Co? Nie może jej to ujść na sucho! Zresztą nieważne...dzięki za info, paa.

- Pa.

Rozłączyłam się i usiadłam na łóżku. ,,Czas porozmawiać z rodzicami", usiadłam, wstałam i zeszłam na dół, moja rodzicielka krzątała się w kuchni a tata siedział w salonie oglądając jakiś mecz. Weszłam do dużego pokoju i zapytałam ojca:

- Możemy porozmawiać?

- Tak, jasne - sięgnął do pilota i wyłączył telewizor - Kochanie chodź tutaj!

Z kuchni przyszła moja mama i usiadła koło taty.

- Więc? - zapytałam.

-Więc...

- Jak to się stało że przez 16 lat mojego życia, nie interesowaliście się nim aż tu nagle przeprowadziliście się żeby...żeby mieć z nim kontakt?

- Selly nawet nie wiesz jak to jest żyć z świadomością że gdzieś tam żyje twój syn i nie wiedzieć jak się ma, czy wszystko u niego w porządku...

- Racja...nie wiem jak to jest bo to nie ja zrobiłam jakiejś obcej kobiecie bachora! Czemu wcześniej mi nie powiedzieliście?!

- Skarbie - zaczęła mama- nie wiedzieliśmy jak, przez całe życie żyłaś w świadomości że jesteś jedynym dzieckiem w naszym życiu a tu takie coś...

- Tato, jak mogłeś zdradzić mamę?

Nastała bardzo długa chwila ciszy.

- To już nie twoja sprawa! - wstał gwałtownie z kanapy.

- Uspokój się Marcel! - tym razem krzyknęła moja mama - Córciu, mamy nadzieje że pokochasz...a przynajmniej polubisz Zayna.

- Ja już go kocham...jakim prawem on wiedział a ja nie?!

Nie odpowiedzieli.

- Mamo, ja na twoim miejscu nie wybaczyłabym mu...że pieprzył się z jakąś dziwką!

- Wynocha stąd! - krzyknął mój ojciec podszedł i uderzył mnie w policzek.

Spojrzałam na niego z nienawiścią i wybiegłam biorąc po drodze torebkę i jakąś jeansową kurtkę. Zadzwoniłam po Lou żeby po mnie przyjechał. ,,Jak on mógł mnie uderzyć?!". Po pięciu minutach czekania na rogu ulicy podjechało czarne auto, wsiadłam do środka i przywitałam się całusem z Louisem.

- Selly, czy coś się stało?

- Kochasz mnie?

- Oczywiście że tak! - załapał mnie za rękę nadal prowadząc.

- Chcesz zrobić ze mną coś szalonego?

- Z tobą zawsze - mówił spokojnym i kojącym głosem.

Wyciągnęłam telefon i kazałam mu jechać pod wskazany adres. Podjechaliśmy pod salon tatuaży. Wysiedliśmy i spojrzeliśmy na wielki napis "TATUOS".

- Sell, naprawdę chcesz zrobić sobie tatuaż?

- Tak!

- Nie zrobią ci go...nie masz 18 lat, ani ty ani ja.

- A właśnie że mam - wyciągnęłam z portfela fałszywe dowody, moje i Louisa.

- Skąd je masz?

- Od Bliar, zrobiła mi je. To co chcesz to ze mną zrobić?

- Jasne! - podszedł i lekko musnął moje usta swoimi.

Weszliśmy do środka i zobaczyliśmy na ścianach pełno malowideł i szablonów z różnymi tatuażami, za ladą nikogo nie było, stanęliśmy więc i czekaliśmy.  Po kilku minutach z pokoju obok wyszedł potężny mężczyzna z brodą i niebieskim irokezem, na twarzy miał pełno kolczyków a ręce całe w tatuażach, na szyki miał...obroże z kolcami?. ,,Hmm, typowy punk".

- Słucham? - jego głos był równie potężny jak on.

- Chcielibyśmy zrobić sobie tatuaże.

- Dowodziki są?

- Tak - podałam mu nasze fałszywe dowody, serce zaczęło mi szybciej bić ale facet tylko je obejrzał i oddał.

- Zaczekajcie tu chwile.

Punk zniknął w pokoju obok a ja spojrzałam na Lou.

- Zdenerwowany?

- Trochę...a ty?

- Bardzo! Podobno niemiłosiernie boli.

- Ale mnie pocieszyłaś - zaśmialiśmy się - Co chcemy sobie wytatuować?

- Wiesz myślałam nad kłódką i kluczem, ja bym miała kłódkę a tu klucz - uśmiechnęłam się ciepło i odgarnęłam z jego twarzy niesforny kosmyk.

- Świetny pomysł - objął mnie w pasie i przysunął do siebie i zaczął składać pocałunki na moich ustach.

Jęknęłam cicho z zadowolenia.

- A gdzie je zrobimy? - zapytał, przestając mnie na chwile całować i patrzała na mnie tymi niebieskimi oczami.

- Hmm, co powiesz żeby zrobić na biodrze?

- Biodrze mówisz? Dobrze...

Przysunęłam się wtedy bliżej Louisa i pocałowałam go, lecz po krótkiej chwili przerwał nam facet z niebieską szczotką do kibla na głowie.

- Gotowi?

- Tak - odpowiedzieliśmy jednocześnie.

Weszliśmy do pokoju obok i usiedliśmy na skurzanych fotelach, chwile później przyszła też dziewczyna z różowymi włosami, tunelami w uszach i ogólnie z kolczykami na twarzy, ubrana była w czarna skurzane spodnie, białą bluzkę i skurzaną kamizelkę a na nogach miała 20 centymetrowe szpilki.

- Jakie chcecie tatuaże?

- Ja chciałam kłódkę na biodrze a Lou klucz.

- Też na biodrze?

- Tak - odpowiedział Lou.

Jakąś godzinę później tatuaże były  już gotowe, lecz  nie widzieliśmy ich jeszcze. Poszliśmy do kasy i zapłaciliśmy, następnie wsiedliśmy do auta i odjechaliśmy.

Będąc w samochodzie  zżerała mnie ciekawość jak wyglądają tatuaże.

- No pokaż mi go - nalegałam

- Później...teraz mam inne rzeczy do roboty jak na przykład prowadzenie auta, chyba nie chcesz żebym spowodował wypadek, co?

- Przesadzasz . A tak w ogóle gdzie jedziemy?

- Niespodzianka.

- Nie cierpię niespodzianek - burknęłam pod nosem i skrzyżowałam ręce na piersiach jak małe dziecko.

Przez całą drogę czułam jeszcze szczypanie tatuażu.